ଅବୁଝା ପ୍ରିୟା

ସହିବା ଶକତି ନାହିଁ ଆଉ ମୋର
     ଜେବେଠୁ ଯାଇଛି ହାରି
ପାଶାପାଲି ପରି ହରେଇ ଚାଲିଲୁ
   ପ୍ରତି କ୍ଷଣେ ଦେଲୁ ମାରି।।

ତୁମେ ଚାଲିଗଲ କାହିଁ କେତେ ଦୂର
    ଠିକଣା ହଜେଇ ଦେଇ
ପାନ୍ଥଶାଳା ହୋଇ ଅପେକ୍ଷା କରିଛି
ତୋ ବାଟକୁ ଆଜ ମୁହିଁ ।।

ସ୍ୱପ୍ନ ସବାରୀରେ କେବେ ଥରେ ଆସ
    ନୂଆ ବୋହୂଟିଏ ହୋଇ
ରାତି ପାହିଗଲେ ଚାଲିଯିବ ତୁମେ
    ରହିଯିବି ସ୍ମୃତି ନେଇ।

ଅବୁଝା ପ୍ରିୟା ତୁ ଅଭିମାନିନୀ ଲୋ
    ସରଧାରେ ଦେବୁ ହସି
ସେ ମିଛ ହସରେ ପ୍ରାଣ ଚାଲିଯିବ
  ଦେଖି ହେବୁ ତୁ ଲୋ ଖୁସି   ।।   

ଯାଆ ଯେତେଦୂର ଥିବୁ ଲୋ ଭଲରେ
    ଦୁଃଖ ନକରିବୁ କେବେ
ଫେରିଆସିବୁ ଲୋ ପାଖକୁ ମୋହର
    ଦୁଃଖ ଆସିବ ତୋ ଯେବେ ।।

✍️ସୁଧାଂଶୁ ଶେଖର ଦଣ୍ଡପାଟ